กลอนยามเหงาเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย

ยามเหงาเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
ข้างกายหามีใครไม่ เศร้า
เศร้า เหงา เหงา หัวใจ
ไร้ซึ่ง ใคร ใคร เหลียวแล
ใกล้ ใกล้ น้ำตาไหลเอ่อ
เผลอ เผลอ จะแอบร้องไห้
แสนเศร้าเพียงเขาจากไป
ใส ใส น้ำไหลจากตา
ใครเลยจะไม่เคยเศร้า
ความเหงาไม่เคยมาหา
อย่างน้อยก็มีบางครา
ต้องมานั่งเศร้าเหงาทรวง
ถึงแม้โลกนี้จะเศร้าแต่
เรายังคงมีหวัง อย่างน้อยใช่เราลำพัง
ต้องนั่งเศร้าเหงาคนเดียว