เพื่อจะได้รู้จักกับเธอก่อนใคร...

อยากจะหวนวันเวลาที่ผันผ่าน...
ดึงเอาวันวานที่ผ่านผันไป
เพื่อจะได้รู้จักกับเธอก่อนใคร...
เพื่อไม่ให้สายเหมือนกับวันนี้
ถ้าตัวฉันนั้นทำอย่างใจได้...
จะบอกว่าใจที่ฉันหวังดี
มีให้ทั้งความรักและความภักดี...
มากอย่างที่ไม่มีใครเกิน
แต่ฉันไม่อาจจะย้อนเวลาได้...
ก็แค่บอกไปเธออาจเฉยเฉย
เป็นเพียงคำพูดที่ถูกละเลย...
เธอคงเฉยเมยแล้วเดินจากไป
คงเหลือเพียงแต่ความโศกา...
และความห่วงหาที่ฉันมีให้
กับความหวังดีที่มีเสมอไป...
กับหัวใจที่เธอนั้นไม่ต้องการ