กลอนบทนี้คิดได้ในบัดดล

กลอนบทนี้คิดได้ในบัดดล โกลาหลชึ้นมาในสุขา
สายธาราไหลรินเหมือนสั่งลา อันจะพาใจให้ไหลตามไป
ลอยไปไกลไหลให้ถึงใครบางคน อยากแอบปนแถมผสมความในใจ
ให้น้องนางปรางค์นงเยาว์ที่อยู่ไกล ห่างหลายไมล์ไม่คิดถึงก็แย่แลัว

โทรไปหาน้องก็นอนซะอืดอิ่ม นอนยิ้มปริ่มจะคิดถึงเราไหมหนอ
ยังไม่มืดรีบเข้านอนไม่รีรอ กะให้พอแปดชั่วโมงนอนให้ฉ่ำ

น้องจูเลียตเครียดไหมที่นอนหลับ คั้งคาขับหลับตานอนแต่หัวค่ำ
นอนคร่อกฟี้น้ำลายไหลอย่างชุ่มฉ่ำ เธอดื่มด่ำกับความชื้นที่หมอนเธอ
อาจละเมอบางจังหวะถ้าหากเผลอ เป็นภาพเธอที่น่ารักประทับใจ
ฉายเป็นภาพยามคิดถึงอยู่ข้างใน ไม่มีใครแทนที่เธอได้เลยเอย
แมวหุ่นยนต์