ฉันยืนอยู่บนเส้นทางที่ไกลลิบ..........
เห็นดาวน้อยกระพริบผ่านฟากฟ้า
ใจอยากเอื้อมสอยดาวให้ลงมา..........
แต่ทว่ามิอาจคว้าดาวแนบใจ
ดาวดวงน้อยลอยคล้อยต่ำย้ำคำนั้น..............
ที่เอ่ยว่ารักฉันมากแค่ไหน
ถูกเฉือนด้วยรอยร้าวเจ็บเกินใคร.........
ดาวแหว่งไปเหมือนหัวใจข้าขาดรอน
อันคำมั่นสัญญาที่เคยให้...........
มิรักใครข้ารักเจ้าอย่าทอดถอน
ทุกทุกคำที่เจ้าพร่ำคำอ้อนวอน.......
.อย่าร้างรอนร้างลาจากข้าเลย
เจ้ารู้ไหมข้าเจ็บช้ำดั่งถูกกรีด.............
น้ำตาริดรินไหลเกินเอื้อนเอ่ย
เมื่อได้รู้ว่ารักเจ้ามีคู่เชย...............
คำเฉลยแห่งรักร้าวคือ ร้างลา.
Wednesday, December 3, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment