Wednesday, December 10, 2008

เพียงสายฝนสาดมาเบา-เบา


เพียงสายฝนสาดมาเบา-เบา
กับร่องรอยความเหงาเคล้าน้ำตา
คำสัญญาพัดผ่านไปตามสายลม
เหลือแค่ความซ้ำตรมระทมจิต
ไม่มีสิทธ์แม้คิดให้เธอกลับคืนมา
เธอเป็นเหมือนสายน้ำไม่มีวันย้อนกลับ
ไม่สามารถที่จะหันไปเร่มต้นใหม่
เพียงสายรุ้งถักทอก่อประสาน
เป็นตำนานความรักและผูกพัน
ที่เธอฉันมีให้กันไม่เสื่อมคลาย
แต่วันนี้กลายเป็นความห่างเหิน
เธอหมางเมินไม่ใยดีสนใจ
ความรักความห่วงใยที่เคยมี
ละลายจางหางไปตามสายรุ้ง

0 comments: