แดดแรกของยามเช้า…ทาบกับเงาปีกบินหลา
กางแผ่อยู่กลางฟ้า...ผกมุ่งหน้า สู่ทางไกล
บินไปใจคิดถึง...ห้วงคำนึงไปอยู่ใกล้
แนบชิดในจิตใจ...โอบรักไว้ในปีกบาง
เงาผ่านของเงาคุ้น...จะอบอุ่นในวันร้าง
สัมผัสเงาลางลาง...ก็จะสร่างจากเหงาเงียบ
Wednesday, December 10, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment