ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ทำไมต้องทำแบบนี้ทั้งที่รู้ว่ามันฝืน
ยอมให้จิตใจตัวเองบอบช้ำกล้ำกลืน
กอดหมอนนอนสะอื้นให้
ยอมเป็นสะพานให้เธอข้ามไปหาเขา
ทั้งที่เราแอบมีเขาอยู่เต็มหัวใจ
ไม่เป็นไรหรอกนะแค่นี้ทนได้
ขอแค่ได้เห็นเขาสุขสบาย..ก็คงพอ..
Thursday, January 22, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment