ขลิบฟ้าราวระยิบอยู่ฟากโน้น

ขลิบฟ้าราวระยิบอยู่ฟากโน้น
คลื่นลมโยน ผาดโผนอยู่ฟากฝั่ง
ออกทะเล เรือลอย ละล้าละลัง
เดียวดายดัง เปลือกสังข์ที่นอนราย
กระทบคลื่น ครืนครืน ในห้วงน้ำ
ดังคลื่นถาม ลอยไปใดสหาย
มหันนพ กระเซ็นแต่ฟองฟาย
ไม่ชี้ทิศ ขวาซ้าย ให้หันเรือ
ลอยเคว้งคว้าง นานไปในทะเล
พายุเห่ ซัดซ้ำ ระกำเหลือ
ฝั่งรับศพ รอยโศก อาบรอยเนื้อ
คล้ายรอยเกลือ อาบร้อยหาด ที่ลาดยาว
ไม่มุ่งฝั่ง ไม่มุ่งฟ้า ไม่มีฟาก
กลางน้ำหลาก กลางคลื่นขับ กลางลมหนาว
จึงอับปรางในคืนพรายน้ำพราว
เรือแตกร้าว คลื่นกระทบ สงบเงียบ
ฝั่งฟาก ฝั่งฟ้า สะอึกสะอื้น
น้ำตาไหล รื้นริน อย่างเย็นเฉียบ
หากเรือมี ฝั่งฝัน มีท่าเทียบ
ใครคงไม่ ย่ำเหยียบ ให้จมทราย