Wednesday, January 21, 2009

ยากข่มตา...ข่มใจ...ให้นอนหลับ...


ยากข่มตา...ข่มใจ...ให้นอนหลับ...

เสียงโทรศัพท์...ลับหายไป...ใจแสนเหงา...

แต่ก่อนเคย...เฝ้าคุยกัน...ค่ำยันเช้า...

แต่วันนี้...ปล่อยให้เรา...เฝ้ารอคอย

0 comments: