เงยหน้ามองฟ้ายามค่ำคืน
เห็นแล้วสะอื้นน้ำตาไหล
เห็นหมู่ดาวน้อยใหญ่ลอยลับไป
ว่าน้อยใจทำไมไม่มีดาว
เหมือนตัวเราที่เหงาอยู่คนเดียว
ไม่มีใครเคยเหลียวเห็นใจบ้าง
มองไปแล้วก็รู้สึก...คิดไปพลาง
ทำไมจึงเหินห่างกันไปไกล
Thursday, January 22, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment